Wat vindt de LCR van de hoofdlijnennotitie over de Wet werken naar vermogen?

De doelen die het kabinet wil bereiken met de Wet werken naar vermogen (Wwnv) kan de LCR onderschrijven. De manier waarop het kabinet denkt deze doelen te bereiken, stuit de LCR tegen de borst: de plannen zijn niet realistisch.

Er is te weinig budget. Verder wordt er teveel verwacht van werkgevers bij de aanstelling van mensen uit de doelgroep. Dat is in grote lijnen de eerste schriftelijke reactie van de LCR naar de Tweede Kamer op de Hoofdlijnennotitie Wwnv. Betaald werken, zo meent ook de LCR, is de beste basis voor een goede sociale zekerheid. Voor wie niet op de arbeidsmarkt kan werken, wordt beschut werk aangeboden of een uitkering verstrekt. De wijze waarop de bewindslieden dit doel denken na te streven, stuit op fundamentele bezwaren.

Armoede
De LCR verwacht dat door de Wwnv, in combinatie met de huishoudtoets in de WWB (Wet werk en bijstand), veel meer mensen met armoede te maken krijgen. Oók als zij werken. Omdat niet meer iedereen in aanmerking komt voor een uitkering, zal niet iedereen goede ondersteuning krijgen om alsnog aan betaald werk te komen. De gemeente zal haar (beperkte) re-integratiegeld liever inzetten voor mensen waarmee een uitkeringsbesparing wordt behaald.

Rol cliënten
De LCR mist in het beleid over Wwnv de rol die cliënten zelf kunnen vervullen. Zij moeten er alles aan doen om aan het werk te komen en elk werk, ook onbetaald, aanvaarden. Ondersteuning naar werk wordt alleen geboden als de gemeente die wíll bieden. Er is geen oog voor het uitgangspunt dat cliënten zelf het heft in handen kunnen nemen en daarin willen worden ondersteund.

Wajong ontzien
De LCR wil niet dat jonggehandicapten op dit moment al onder de Wet werken naar vermogen gaan vallen. Ten eerste is de Wajong nog maar heel kort geleden stevig herzien. Op de tweede plaats zijn - zo geeft het kabinet zelf aan - de eerste resultaten positief. Dit is voor de LCR reden om de uitvoering nu met rust te laten en de wet eerst goed te evalueren. Tenslotte is er veel draagvlak vanuit werkgevers en werknemers om deze groep te ondersteunen. Daar moet van worden geprofiteerd.

Te ambitieus
Samengevat vindt de LCR de voorstellen van het kabinet te ambitieus. De financiële taakstelling is veel te groot. Daardoor is het re-integratiebudget veel te laag. Dit komt vooral door de maatregelen rond de WSW die verplichtingen voor de gemeente met zich meebrengt. De LCR vindt dat er eerst in cliënten en werkgevers geïnvesteerd moet worden. Daarna volgen de opbrengsten omdat er minder uitkeringsgeld uitgekeerd hoeft te worden. Tot slot: als er zoveel meer mensen aan het werk moeten, zijn er veel meer arbeidsplaatsen nodig. De LCR vindt de verwachting van het kabinet dat werkgevers zoveel, vaak aangepaste, arbeidsplaatsen ook zullen bieden veel te optimistisch.

Voor de brief, meer informatie en bron: LCR