Subsidieverslaving

Nederland heeft inmiddels zo’n 1,7 miljoen arbeidsgehandicapten. Dat is 15 procent van de beroepsbevolking.

Circa 200 duizend jongeren krijgen een Wajong-uitkering. De groei vlakt iets af, maar hun aantal groeit nog steeds.

Circa één op de twintig jongvolwassenen in de leeftijd van 18 tot 23 jaar wordt in Nederland arbeidsongeschikt verklaard. Sinds een paar jaar is één op de tien kinderen in het primair onderwijs hulpbehoevend en heeft speciaal onderwijs nodig. In het voorgezet onderwijs heeft 20 procent van de leerlingen sinds de invoering van het rugzakje voor passend onderwijs een vorm van handicap aangemeten gekregen.

Kosten
Ook de kosten van de Awbz dijen elk jaar verder uit. Zo lijkt elke subsidie of uitkeringsvorm binnen afzienbare tijd onbeheersbaar te worden. Elk financieel plafond is binnen de kortste keren een gapend gat in het dak waar the sky the limit is.

Stigma
Tegelijkertijd worden te veel kinderen en jongeren met Wajong-uitkeringen en rugzakjes in het onderwijs gestigmatiseerd als zijnde ziek, zwak of misselijk. Als er een voorzichtige poging wordt gedaan om de exorbitant groeiende uitgaven enigszins te stuiten, komt de ronkende protestmachine op gang.

Manifest armoede
Zo ook deze week met het manifest Armoede werkt niet van linkse partijen, vakbonden, publiciteit zoekende BN’ers en instellingen gericht tegen de bezuinigingen. Volgens deze clubs worden saneringen afgewenteld op mensen met een arbeidsbeperking. Ach, het was fijne verkiezingsretoriek, maar nu zijn we weer bij de harde dagelijkse realiteit.

Subsidieregeling
Subsidieregeling na subsidieregeling blijft niet binnen de afgesproken kaders. Zo kwam er in 2005 een nieuwe kinderopvangregeling; die moest meer vrouwen aan werk helpen. De kosten zijn 5 jaar later met vele honderden miljoenen euro’s gestegen, en er is vrijwel geen vrouw méér gaan werken. Een lichte bezuiniging op deze sterk gestegen kostenpost kon vorig jaar op een ferm protest rekenen.

Indicatiestelling
Zo gaat het ook weer met de 300 miljoen bezuiniging op het rugzakje voor passend onderwijs, dat is circa 10 procent van het totale jaarbudget. Sinds de start in 2003 hebben 65 procent meer leerlingen een indicatiestelling gekregen. Veel leerlingen zijn onnodig gestigmatiseerd als kruk met een slechte kans op de arbeidsmarkt. Hetzelfde gebeurt met de Wajong. Het is een handig afvalputje om werkloze jongeren in te dumpen. Ze zijn afgeschreven op hun 18e of 23ste levensjaar. En elk jaar groeit hun aantal.

Verslaving
Zo lijkt elke subsidie in Nederland haar eigen vraag en verslaving te creëren. Belangen- en uitvoerings-organisaties zijn er dol op, want het is hun omzet, maar het gaat vaak ten koste van jongeren en van de rijksbegroting. De handrem op de explosieve groei van uitgaven en uitkeringen zetten, is dus helemaal niet verkeerd.

Bron: Binnenlands Bestuur