Werk, werk, werk

Het onderwijs is een van de natuurlijke partners van de jeugdzorg. Als kinderen uit het schoolsysteem ‘vallen’ is de slag al half verloren.

Natuurlijk, voor die jongeren moet de jeugdzorg een vangnet zijn, of beter gezegd een trampoline, om ze zo snel mogelijk weer terug te brengen in het reguliere systeem. Maar om preventief te werken moet de jeugdzorg op de scholen zijn, vertegenwoordigd in de zogenoemde zorgadviesteams en als ambulante hulpverlener als de situatie daar om vraagt. Prima, maar we moeten nog verder. Want zoals zorg geen doel op zich is, is scholing dat ook niet. Uiteindelijk gaat het om participatie. Maar die participatie is vaak ver weg.

Ongeveer 45 procent van de leerlingen van het Praktijkonderwijs verdwijnt na school in de uitkering. Voor het voortgezet speciaal onderwijs gericht op zeer moeilijk lerende kinderen, is dat percentage zelfs 70. Is dat het doel van al die zorg en scholing? Een uitkering? Dat kan niet waar zijn.
Tegen dat dreigende perspectief is het idee van de Werkschool ontstaan.
De Werkschool moet een regionale voorziening worden waar alle scholen voor voortgezet speciaal onderwijs en praktijkonderwijs gebruik van kunnen maken. Dat gaat als volgt: als een leerling 16 jaar oud wordt en de verwachting is dat hij later niet op eigen kracht werk kan vinden, dan doen we dat vanuit de werkschool – een verlenging van de schoolperiode door niet te leren in de klas maar op de werkvloer.

In de werkschool zitten mensen die de bedrijven en de scholen goed kennen en – vooral – de juiste instrumenten inzetten om de werkgever te ontzorgen en de werknemer/leerling aan het werk te houden. Zij brengen de match tot stand tussen leerling en ondernemer. Dat klinkt eenvoudig, maar is het niet. Want dan moeten middelen in samenhang met elkaar worden ingezet. Uitkeringsgelden terwijl kinderen nog niet in de uitkering zitten maar op school, scholingsgeld terwijl jongeren niet in de klas zitten maar werken, zorggeld terwijl jongeren aan het werk zijn, reïntegratiegeld terwijl jongeren nog niet werkloos zijn. Ambtelijk en politiek toverwerk dus. Of het kan en lukt? Het moét lukken!  Er is geen keus. Geen jongere aan de kant.
 
Hans Kamps,
Voorzitter Jeugdzorg Nederland

Hans Kamps was tevens voorzitter van de commissie die het kabinet over de werkschool heeft geadviseerd.

bron: JeugdzorgNederland